Schijfruimte op de Mac voor QA-testers: de opschoonvolgorde die je testomgeving heel laat
Kort antwoord: QA-Macs lopen vol omdat testtooling grote, maar opnieuw te genereren artefacten aanmaakt: simulatorapparaten en -runtimes, Xcode-builddata, Docker-images, gedownloade testbrowsers en schermopnamen. Verwijder op volgorde van risico: eerst buildcaches, dan verouderde simulators en containers, en als laatste opnamen en oude runtimes. Controleer wat een map bevat voordat je hem weggooit.
Het is 18:40 uur. Om 19:00 uur komt de regressiebuild binnen. Je start de suite en krijgt «No space left on device». Of de simulator wil niet meer opstarten. Of de schermopname die je nodig hebt voor het bugrapport stopt na 11 seconden.
Test-Macs verslonzen op een andere manier dan gewone Macs. Op die van jou staat niets wat «rommel» is in de gebruikelijke zin. Het meeste is tooling die je straks weer nodig hebt, en daarom blijft opschonen vaak liggen, of je gaat te rigoureus te werk en ben je een uur kwijt aan het opnieuw downloaden van een runtime.
Deze gids volgt de volgorde die ik zelf zou aanhouden, van de minst riskante verwijderingen naar de meest riskante.
Stap 0: uitzoeken wat er echt groot is (2 minuten)
Niet gokken. Open Systeeminstellingen → Algemeen → Opslag en noteer het totaal en de categorie «Ontwikkelaar», als jouw macOS-versie die toont. Kijk daarna rechtstreeks naar de zware mappen:
bash du -sh ~/Library/Developer/* 2>/dev/null | sort -h du -sh ~/Library/Caches/* 2>/dev/null | sort -h | tail -15
Twee eerlijke kanttekeningen:
«Verwijderbare» ruimte is geen gegarandeerde ruimte. macOS markeert caches en lokale snapshots als purgeable en geeft ze vrij wanneer het nodig is, maar niet altijd meteen. Een testrun die in één keer 20 GB nodig heeft, kan mislukken terwijl Opslag aangeeft dat er genoeg plek is. Systeeminstellingen lopen na een grote verwijdering vaak achter. Met df -h / zie je de werkelijke waarde.
MacSnip draait in de menubalk en toont schijfruimte en de gezondheid van je Mac in één oogopslag. Zo zie je het getal veranderen terwijl je opruimt, in plaats van steeds Systeeminstellingen opnieuw te openen.
Stap 1: build- en toolcaches (laagste risico)
Dit wordt bij de volgende build vanzelf opnieuw aangemaakt. Je betaalt met tijd, niet met data.
Locatie Wat het is Veilig te verwijderen? ~/Library/Developer/Xcode/DerivedData Xcode-buildoutput en indexen Ja. De volgende build duurt langer. ~/Library/Caches/Homebrew (brew –cache) Gedownloade bottles Ja. Draai brew cleanup. ~/.npm npm-downloadcache Ja. Gebruik npm cache clean –force. ~/Library/Caches/Cypress, ~/Library/Caches/ms-playwright Door Cypress en Playwright gedownloade browserbinaries Ja, maar de volgende run downloadt ze opnieuw, en Playwright pint versies per project.
Op macOS zijn de browserbinaries die Playwright en Cypress downloaden vaak de verrassing: een paar honderd MB per browserversie, vermenigvuldigd met alle versies die je projecten in de loop van een jaar hebben vastgepind. Oude versies die je niet meer gebruikt mogen weg. Houd de versie aan die je huidige project nodig heeft.
Begin hier: DerivedData. Op de meeste iOS-QA-machines is dit de grootste opnieuw aan te maken map, en als bonus lost het verwijderen ervan verrassend veel vreemde buildfouten op.
Stap 2: simulators en emulators (gemiddeld risico, grote winst) iOS-simulators
Elk simulatorapparaat bewaart een eigen kopie van apps, data en logs in ~/Library/Developer/CoreSimulator/Devices. Apparaten die bij runtimes horen die je niet meer hebt, zijn dood gewicht:
bash xcrun simctl list devices # toont wat er bestaat xcrun simctl delete unavailable # verwijdert apparaten waarvan de runtime is verdwenen
